Servet Zülfikar

Servet Zülfikar, 1957'de Bitlis’te, Zeydan Mahallesi'nde doğdu. 1963'de Bitlis Kâzımpaşa İlkokulu’nda eğitim hayatı başladı. 1965'de, ikinci sınıfta iken ailesiyle İstanbul’a göç etti. 1975'de Pertevniyal Lisesi'nden, 1982'de İstanbul Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi’nden mezun oldu.
1978'de katıldığı Türk Folklor Kurumu’na 12 yıl süreyle faal aktivist, oyuncu, derleme araştırmacı ve idareci olarak hizmet etti. Asıl üyesi oldu.
İstanbul Dişhekimleri Odası’nın 1986’daki kuruluş çalışmalarına davet edildi. Basın yayın, eğitim ve ilçe temsilciliği komisyonlarında uzun yıllar görev yaptı. İstanbul Dişhekimleri Odası tarafından 1992'de 10. yıl, 2007’de 25. yıl ve 2022'de 40. yıl meslek onur ödüllerini aldı.
İstanbul'da hâlen mesleğini sürdürmektedir.
Bitlis mizahı ve sosyal hayatına ait ilk yazıları 2006 yılından itibaren, parça parça, makaleler hâlinde çeşitli edebiyat dergilerinde ve internet platformlarında yayımlandı. Onların kitaplar yoluyla da geleceğe taşınması önerileri sıkça gelince, kolları sıvadı ve kitaplarını da yazmaya başladı. Bitlisli merhum Celal Kayaoğlu üstadın 1967 yılında yazdığı "BİTLİS'İ TANIYALIM" adlı mütevazı eseri baz alarak yola çıktı.
Gerçek kaynaklar esas alınarak yazılmış tarihi bilgilere, iz bırakmış Bitlis kent kimliklerini tanıtmaya, yaşanmış anılara, Bitlis’e ait zekâ yüklü esprilere, keyifli Bitlis dilini, şivesini de katarak kullandığı Bitlis’in mizahi argo ve jargonuna, hoş ve tatlı anekdotlara yer verdi.
Bitlis’in mizahtaki yerel lezzetlerinin ulusal ve evrensel ölçütlerdeki diğer örneklerle rahatlıkla kıyaslanabilecek bir dolu güzelliklere sahip olduğunu sürekli anlattı. Bitlis halk edebiyatına, folkloruna, musikisine dair bir çok doneyi, bilgiyi, belgeleriyle birlikte ortaya koydu.
Bitlis insanının zekâsını, filozofisini, yaşam anlayışını, geçmişten bugüne ve bugünden de geleceğe taşıdı. Bitlis'in unutulmaya yüz tutmuş ilginç, özgün hikâyelerini, şiirlerini, folklorunun, halk kültürünün çok farklı ürünlerini, taşıyıcı ve aktarıcı unsurların dilinden, bir derlemeci titizliğiyle kotararak sunmaya çalıştı. Eskilerden bugünlere ve bugünlerden de geleceğe köprü kurarken, folklorcu bilgi ve hassasiyetiyle birlikte memleketseverligini de ortaya koydu.
Kötünün iyiyi ve güzeli kovduğunu düşünerek, değer ve kalite standardığını hep yükseklerde tuttu. Aslında bu tanıtıcı görev ve misyonun, edebi gücü ve bilgi birikimi olan tüm Bitlislilerin de üzerine bir vazife olduğunu hep ifade etti. Bitlis soylu duruşunu ıskalamadan iyi, kaliteli eserler yazılabileceğinin örneklerini verdi.
Eserlerinin finalinin olmadığını, “Doneler, zaman, mekân ve bilgi ışığında biriktikçe, onların sergilenme zarureti ve keyfiyeti kendiliğinden oluşacaktır.” diyen Zülfikar; "Dideban Altında Yaşanmış Bitlis Çarşı Mizahı, Geçmişten Geleceğe Akan Bitlis Hayatı, Bitlis Avcı Hayatı ve Av Mizahı, Ateşten Bir Ruhtur Bitlisli Olmak, Öz Evim Öz Vatanım İllah Bitlis’te Gözüm, Atayurdum Canevim Diyar-ı Şehri Bitlis