Açıkçası bu gündemin hızına bizlerde alıştık. Yolsuzluklardan arsızlıklara kadar yaşanan ne varsa artık sıradanlaştı.
Medyada şöyle bir kural var. Bir haber üç gün okunur veya üç gün yaşar. İlki haberin duyurulduğu, şokun yaşandığı ilk gün. Okuyucunun ilgisi en yüksek seviyededir. İkincisi olayın yankılarının yaşandığı, açıklamaların yapıldığı ikinci gün. Üçüncüsü ise değerlendirmelerin yapıldığı, analizlerin oluşturulduğu üçüncü gün.
Ülkemizde de yaşanan gündemler de böyledir. 3-5 gün etkisi sürüyor. Sonra bakıyorsunuz birileri bu gündemin üzerine bir şal çekmiş. Farklı bir gündemle bunu örtmüş.
Son dönemlerde yaşanan fon krizini hepimiz hatırlıyoruz. Yüz milyarlarca lira korkunç bir rakamdan bahsediliyor. Siyasetçisinden iş insanlarına varınca dek geniş bir yelpaze bu ağın içerisinde.
Hatta daha önce ailelerin emanet edildiği bir bakan hanımefendi de var ve tutuklandı. Tutuklanmanın gerekçelerinde biri de “örgüt üyeliği”. Yani ortada bir örgüt var ama örgüt lideri yok.
Fakat kimse bu kadar yolsuzluğun, hırsızlığın, arsızlığın nedenlerine inmiyor. Bu eğitimsizlikten mi kaynaklanıyor? Hayır. Buna bulaşanlara bakıyorsunuz eğitim düzeyleri yüksek. Peki nedendir? Bana göre bu ülkede fon krizi değil, ahlak krizi yaşanıyor.
“Ben, ancak güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim.” diyen bir Peygamberin ümmeti olarak ne yazık ki o güzel ahlaktan nasibimizi alamadık. Dünyevileştik. Kazanma hırsı, ahlakımızın önüne geçti. Eğitim sistemimizi kapitalist bir düşüncenin saç ayaklarının üzerine bina ettik. Öyle bir para hırsına kapıldık ki camide imam hutbeyi okurken bile telefonumuzda döviz kurlarını takip ediyor, ne kadar kazandığımızın hesabını yapıyoruz.
Güzel ahlaka sahip olan bir insan hırsızlık yapmaz, başkasının malına göz dikmez, haksız kazancın peşine düşmez, yüz kızartıcı suçlara bulaşmaz, kendisinin, ailesinin, çevresinin yüzünü yere eğdirecek kötülüklerden uzak durur. Kendisinden utanır, Rabbinden utanır, yüzü kızarır, haya eder.
Çünkü ahlaklı insan, “Kıyamet günü müminin terazisinde güzel ahlaktan daha ağır basan bir şey yoktur.” hadisini kendisine düstur edinir. “Müminlerin iman bakımından en mükemmeli, ahlâk bakımından en güzel olanıdır.” fermanını hayatının merkezine alır.
Ama ahlaksız insan güvensizdir, kendisinden her türlü kötülük beklenir. Kırmızı çizgisi yoktur. Yüzünün haya perdesi yırtılmıştır. Onu kötülük işlemekten alıkoyacak bir nedeni yok. Ahlaksız işleri yapmaktan başka da bir hedefi yoktur.
Onun için huzurlu bir toplumun inşası, ahlaklı bir neslin yetişmesinden geçer. Herkes kendisini ve ailesini İslam ahlakı üzerine yetiştirirse, inanıyorum ki bu toplum düzelecektir. Selam ve dua ile…
